سيد علي اكبر قرشي

122

قاموس قرآن ( فارسي )

حرام نميباشد . بعضى كفات را جمع كفت بمعنى ظرف گفته‌اند يعنى آيا زمين را ظرف زندگان و مردگان قرار نداديم . اين كلمه تنها يك بار در قرآن يافته است . كفر : پوشاندن . در مفردات گويد : كفر در لغت بمعنى پوشاندن شىء است . شب را كافر گوئيم كه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گوئيم كه تخم را در زمين مىپوشاند كفر نعمت پوشاندن آنست با ترك شكر ، بزرگترين كفر انكار وحدانيّت خدايا دين يا نبوت است . كفران بيشتر در انكار نعمت و كفر در انكار دين به كار رود و كفور ( بضمّ كاف ) در هر دو . در مجمع فرموده : كفر در شريعت عبارت است از انكار آنچه خدا معرفت آن را واجب كرده از قبيل وحدانيّت و عدل خدا و معرفت پيغمبرش و آنچه پيغمبر آورده از اركان دين هر كه يكى از اينها را انكار كند كافر است . راغب گويد : كافر در عرف دين به كسى گفته مىشود كه وحدانيّت يا نبوت يا شريعت يا هر سه را انكار كند . بهر حال كافر كسى است كه اصول يا ضرورى دين را انكار كند . كفران : چنان كه از راغب نقل شد بيشتر در انكار نعمت و ناسپاسى به كار رود * ( فَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلا كُفْرانَ لِسَعْيِه ) * انبياء : 94 . يعنى هر كه از روى ايمان اعمال شايسته را انجام دهد بسعى او ناسپاسى نيست و خدا آن را ناديده نخواهد گرفت بلكه پاداش خواهد داد اين لفظ فقط يك بار در قرآن آمده است در آيات * ( وَاشْكُرُوا لِي وَلا تَكْفُرُونِ ) * بقره : 152 . * ( لِيَبْلُوَنِي أَ أَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ ) * نمل : 40 . مراد از كفر ناسپاسى است ايضا در * ( وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنْتَ مِنَ الْكافِرِينَ ) * شعراء : 19 . يعنى اى موسى كردى كارت را كه كردى ( و قبطى را كشتى ) حال آنكه بنعمت من از ناسپاسان بودى .